Musée de la Métallurgie Ardennaise

  • Full Screen
  • Wide Screen
  • Narrow Screen
  • Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size
French (Fr)English (United Kingdom)Deutsch (DE-CH-AT)Nederlands - nl-NL

De geschiedenis van de "Grosse Boutique"

De 'Grosse Boutique' is een bijzonder kenmerk van de Maas-vallei. Het is een groep 'winkels', dat wil zeggen: ateliers, die zich in de buurt van de arbeiderswoningen bevond. De Grosse Boutique was in feite de voorganger van de vestiging van fabrieken.

Het leven in de Grosse Boutique was tijdens die eeuw nauw verbonden met dat van de drie generaties fabrieksbazen van wie u hier de portretten ziet.

De Grosse Boutique, in de vallei van Bogny, werd gefotografeerd toen het in volle bloei was, voor de Eerste Wereldoorlog.  Er werkten toen honderden arbeiders, de fabriek bezat een eigen spoorwegwissel en had zelfs een filiaal in Sint Petersburg. Het was de grootste boutenfabriek in de Ardennen. Op de foto's, die uit de catalogus komen, kunt u een aantal producten zien. Men produceerde hier vooral bouten, ijzerbeslag, kraagschroeven en klinknagels voor de spoorwegen en de mechanische infrastructuurindustrie. Er werd gebruik gemaakt van plaatselijke mankracht: de zonen en dochters gingen direct na het einde van hun schoolplicht met hun ouders in de fabriek werken. Deze boutenfabriek voorzag dus in het onderhoud van talloze dorpsbewoners.

Om deze mankracht niet te verliezen, en vooral niet die van buitenaf was gekomen, lieten Maré en Gérard, de eigenaren van de Grosse Boutique, tussen 1880 en 1910 ruim honderd arbeiderswoningen bouwen. Zo zijn er de huisjes in de bijzondere Rue de l'Echelle, identieke huizen tegenover elkaar op de heuvel die een opeenvolging van denkbeeldige traptreden vormen.

Deze volkswijk was rumoerig, en de stemmen vanuit het washuis en van de spelende kinderen weerklonken overal. Iedereen leefde hier in een zeer gezellige en kosmopolitische verbondenheid, op het ritme van de fabriekssirenes. De vrouwen deden hun inkopen in de pakhuizen van de fabriek, winkels die er speciaal voor de werknemers waren. Hun uitgaven werden geteld met muntjes en rechtstreeks van hun salaris afgetrokken. De Grosse Boutique opende in 1898 een crèche voor de kinderen van de arbeiders. Vijf nonnen waren verantwoordelijk voor de taken: toezicht in de kinderbewaarplaats, hand- en borduurwerk in de naaikamer; elke zuigeling had recht op een babyuitzet, medische zorg en doktersbezoek aan huis. Al deze elementen, waarvan het merendeel nog zichtbaar is, getuigen van het kenmerkende paternalisme uit die tijd.

De Grosse Boutique De Grosse Boutique
Winkel van de Grosse Boutique

Rue de l'Echelle - huizen van de arbeiders

 

© 2018Musée de la Métallurgie Ardennaise - Tous droits réservés. Textes René COLINET